W wieku szkolnym dziecko szybko rozwija własne kwalifikacji ruchowe, niemniej jednak nie oznacza to, że właściwie każdy nowy wzorzec ruchu zostanie w tym samym momencie bardzo dobrze zapamiętany. Podczas zajęć związanych ze sztukami walki pojawia się sporo sytuacji, w których należy połączyć słuchanie instrukcji z obserwacją i wykonaniem konkretnego ruchu. Aikido dla dzieci wykorzystuje ćwiczenia wymagające między innymi zmiany kierunku, pracy nóg, utrzymywania stabilnej pozycji a także dobrego ustawienia względem partnera.
Na początku ważniejsze od płynności jest rozważenie podstaw. Dziecko może zatrzymywać się w połowie ćwiczenia, mylić kolejność ruchów lub wykonywać je zbyt szybko. Takie trudności pozwalają określić, które elementy wymagają dodatkowego powtórzenia. W praktyce nauka przebiega etapami, a przeżycie do bardziej złożonych czynności ma sens dopiero wtedy, gdy podstawowe ruchy są dla uczestnika czytelne.
Specyfika treningu zmienia się również w zależności od wieku. Młodsze dzieci mają zazwyczaj krótszy czas skupienia, dlatego bardzo długie powtarzanie jednego schematu może prowadzić do spadku uwagi. Z kolei starsi uczestnicy mogą pracować nad dokładniejszym wykonaniem poszczególnych elementów i całkiem dobrze rozumieć współzależności między ruchem własnym a działaniem partnera. Sztuki walki dla dzieci nie powinny być zatem traktowane jako jednolita metoda zajęć dla wszystkich grup wiekowych. Inaczej można organizować ćwiczenia dla zaczynających przedszkolaków, a przeciwnie dla dzieci, które mają już doświadczenie w aktywności fizycznej. Znaczenie moraz liczebność grupy. Przy większej liczbie osób prowadzącemu nie najłatwiej obserwować właściwie każdy ruch, a uczestnicy muszą samodzielnie pilnować swojej przestrzeni. W małej grupie łatwiej natomiast zauważyć drobne usterki i na bieżąco zmienić sposób wykonywania ćwiczenia.
Istotnym elementem aikido jest praca w parach, która wprowadza dodatkową zależność między uczestnikami. Nie wystarczy znać swoją sekwencję ruchów. Trzeba jeszcze obserwować drugą osobę i dopasować tempo do jej działania. W przypadku dzieci bywa to wymagające, ponieważ naturalnym odruchem jest przyspieszanie lub wykonywanie ruchu z większą siłą, gdy pojawia się emocjonująca sytuacja. Podczas nauki potrzebne jest zatem stopniowe oswajanie z zasadą testom ruchu. Ćwiczenia mogą być upraszczane, wykonywane wolniej albo dzielone na krótsze fragmenty. Dopiero w przyszłości można łączyć je całkowicieejsze sekwencje. Takie podejście pozwala również wychwycić sytuacje, w których dziecko zna teorię, ale ma trudność z zastosowaniem jej w praktyce. Różnica między pokazaniem ruchu a samodzielnym wykonaniem na prawdę bardzo często staje się widoczna dopiero podczas ćwiczenia z partnerem.
Na treningach dzieci uczą się również funkcjonowania w określonych ramach. Początek ćwiczenia następuje po najlepszym sygnale, pozycję trzeba zmienić we właściwym momencie, a w trakcie pracy z innymi osobami powinno się zwracać uwagę na ich położenie. Te zasady mają znaczenie organizacyjne, ponieważ ograniczają chaos, który łatwo pojawia się w grupie dzieci wykonujących różnorodne ruchy równocześnie. W sytuacji aikido dochodzi do tego nauka określonych sposobów poruszania się i wykonywania padów, których opanowanie wymaga systematycznego powtarzania. Oczywiście nie każdy uczestnik robi postępy w takim samym tempie. Jedni szybko przyswajają schematy, inni potrzebują większej liczby prób, w szczególności gdy nowe ćwiczenie wymaga połączenia kilku czynności. Przy wyborze zajęć z zakresu egzemplarzy walki dla dzieci warto zatem uwzględniać nie tylko samą dyscyplinę, lecz też wiek uczestników, poziom grupy, sposób prowadzenia ćwiczeń a także oczekiwania stawiane osobom początkującym naukę.
Polecamy: Aikido dla dzieci w Gdańsku.